kennismaken metmedewerkers en vrijwilligers

Kennismaken met…Ajay Kalloe

Ajay Kalloe

Mijn naam is Ajay, ik ben 30 jaar oud. Ajay is een hindoestaanse naam, oorspronkelijk uit India waarschijnlijk. Ik ben geboren en getogen in Amsterdam, een echte Amsterdammer dus.  Mijn hele leven heb ik hier gewoond en prijs me gelukkig, als ik hoor over de woningmarkt, dat ik een zelfstandige huurwoning heb. Ik woon in Zuidoost, daar ben ik ook naar school gegaan.

Wat is jouw relatie tot De Brouwerij?

Ik ben lid, in 2013 ben ik hier voor het eerst gekomen. Mijn eerste indruk? ‘Wow’. Ik verwachtte een GGZ-instelling, maar het zag er heel anders uit. Zeker toen ik de muziekzaal beneden zag, dat gaf mij een heel ander beeld. Dat de toenmalige psychiater ook een gitarist was, en in een band speelde, vond ik bijzonder en erg leuk. Die muzikale kant heeft voor mij heel erg meegespeeld dat ik hier wilde blijven komen. Verder is De Brouwerij ook een activiteitencentrum waar ik betaalbaar ’s avonds kan eten, elke maandag en donderdag, ook dat vind ik belangrijk. En verder de activiteiten zelf, yoga bijvoorbeeld, de eerste keer dat ik dat deed, was hier. Als ik thuis niks te doen heb, kom ik hiernaartoe, ook voor de gezelligheid.

Omschrijf jezelf in drie woorden…en leg uit, waarom.

Ondernemend. Ook al ben ik somber en zie ik het even niet zitten, ik ga toch dingen doen. Als ik niet weet wat ik moet doen, ga ik kijken wat ik kan doen. Dat kan fietsen zijn, of een wandeling, of ik ga -juist als ik somber ben- naar de kroeg. Niets doen en blijven zitten als ik somber ben, is niks voor mij, ook al zie ik er tegen op, ik ga dan toch iets doen.

Muzikaal. Muziek geeft me rust, troost en voldoening. Muziek heeft me ook uit de put gehaald als ik me langdurig, dagenlang, somber voelde.  Mijn vader is muzikant geweest, speelde altijd al een instrument en de drang om te spelen is er ook bij mij.  Muziek heeft me toen geholpen in beweging te komen en weer dingen te gaan doen. Muziek is waar ik mezelf gevonden heb, na een min of meer in de soep gelopen IT-carrière. Waarom gitaar? Als klein kind wilde ik dat al, dus die keuze voelde natuurlijk en ik speel het nu al een hele tijd.

Sinds kort werk ik bij Eiwerk, van oorsprong een muziekcentrum, tien jaar geleden opgericht door Hannie Boumans. (Stichting Eiwerk organiseert muzikale activiteiten voor mensen met psychische of maatschappelijke kwetsbaarheid, red.). Met haar man, Maarten Egmond, is zij de stichting begonnen. Hun zoon had een psychose en ze wilden iets goed voor hem doen. Dat is uitgegroeid tot een muziekcentrum waar mensen met problemen, bijvoorbeeld gevoeligheid voor psychose, muziek kunnen maken. Ik ben daar heen gegaan als muzikant die psychosegevoelig is, om er lekker te jammen. Dat was zes jaar geleden. Sinds kort ben ik er in dienst. Als teamlid doe ik administratief werk, neem ik de telefoon op, ben ik gastheer, allround frontdeskmedewerker eigenlijk. Als mensen een tijd niet geweest zijn, bel ik ze om te vragen hoe het met ze gaat. Eiwerk heeft overigens op meerdere vlakken een connectie met De Brouwerij. Er zijn ook Brouwerijleden die daar komen, bijvoorbeeld.

Enthousiast. Ik kan in het begin  wat schuchter overkomen, maar ga wel helemaal voor de dingen die ik doe.

Wat betekent gezond voor je?

Eigenlijk alles. Als je niet gezond bent, gaat het niet. Ik doe er ook veel moeite voor. Sporten bijvoorbeeld, hardlopen, een paar keer in de week. Verder doe ik alles met de fiets, openbaar vervoer is niks voor mij. De mensen daar zijn te egocentrisch met zichzelf bezig, daar kan ik niet tegen. Op de fiets probeer ik wel met een goed humeur mijn rit te maken, dus ik hou me altijd aan de regels, anders loop je het risico conflicten te krijgen en daar heb ik geen zin in. Verder dans ik, salsa. Ik heb een niveau bereikt waarin ik daar heel veel plezier mee kan hebben. Daar ga ik eigenlijk voor naar de kroeg, of naar een club, als ik maar salsa kan dansen.

Een anekdote?

Bijzondere ontmoetingen. We hadden hier bijvoorbeeld het Shine-project van Gerrald Nieboer. Een jaar lang kwamen we eens in de twee, drie weken bij elkaar en bespraken we wat ieders behoefte was in het leven. Eigenlijk was het een cursus levensontplooiing. Daar heb ik helder gekregen wat ik wil in het leven, wat ik wil bereiken. Ik ben daardoor bijvoorbeeld ook gestopt met roken. Het werd me duidelijk dat ik meer regie wil hebben in mijn leven. Ik ben nu meer doelgericht, meer gefocust. En zo zijn er meer ontmoetingen met bijzondere mensen geweest, Jules Tielens, de oprichter van De Brouwerij, en de mensen achter stichting Percival, bijvoorbeeld. En ook leden en medewerkers, daar zitten bijzondere mensen tussen, waarvan ik het fijn vind ze te kennen.

Ik hou niet van:

Regels. Als iets niet mag, wil ik meteen weten waarom dan niet. Met autoritaire types krijg ik heel snel ruzie. Dat zit heel diep, misschien heeft het ook wel met mijn culturele, Surinaamse, achtergrond te maken.

‘Ik zou graag…’

Een goede gig, een mooi optreden met mijn band, dat zou ik wel willen. Het zou vet zijn een keer op Kwakoe te spelen.

‘Ik vind De Brouwerij belangrijk omdat…’

Het is een plek om naar toe te gaan, dingen te doen. Om te lunchen. Om op vrijdagavond te gamen. Het is een soort buurtcentrum met al zijn activiteiten, yoga en natuurlijk gitaarles. Dat heeft me nog het meest gebonden aan De Brouwerij. Dat heeft me echt ‘over de streep getrokken’.